UEFA Champions League Final finalak futbol modernoa ulertzeko bi modu ezberdin aurrez aurre jarriko ditu maiatzaren 30ean. Mikel Arteta eta Luis Enrique izango dira protagonista nagusiak, baloiaren kontrola, joko posizionala eta goi mailako lehiakortasuna oinarri dituzten bi proiekturen gidari. Antzekotasunak badituzte ere, bakoitzaren ibilbidea eta nortasun futbolistikoa oso bestelakoak dira.
Ikasle aparta eta teknikari beteranoa
Mikel Arteta Europako entrenatzailerik estimatuenetako bat bihurtuta iritsi da final honetara. 44 urteko donostiarrak Pep Guardiolaren laguntzaile gisa hasi zuen bere ibilbidea Manchester Cityn, eta 2019tik ari da Arsenal FC zuzentzen. Bere aginduetara, Londresko taldeak azken urteetan galdutako izaera lehiakorra berreskuratu du eta berriro Europako elitean kokatu da. Artetak intentsitate handiko taldea eraiki du, presioan oldarkorra eta baloiaren irteeran oso antolatua, berak landutako jokalari gazteen belaunaldi batean oinarrituta.
Beste aldean Luis Enrique egongo da, esperientzia askoz handiagoa duen entrenatzailea. Asturiarrak badaki zer den Txapeldunen Liga irabaztea; 2015ean lortu zuen FC Barcelonarekin, triplete historikoa eskuratuz gainera. Aurretik AS Roma eta RC Celta de Vigo zuzendu zituen, baita Spain national football team ere. Paris Saint-Germainera iritsi zenetik, banakotasunetan oinarritutako proiektua talde askoz kolektiboago eta lehiakorrago batean bihurtu du.
Bi filosofia erasokor, ñabardura ezberdinekin
Bi entrenatzaileek baloiaren kontrola eta lurraldearen nagusitasuna lehenesten dituzten arren, alde nabarmenak daude euren joko ereduan. Artetaren Arsenalek erasoko automatismo oso landuak erabiltzen ditu, alboko atzelari barruratuak eta presio altu oso agresiboa uztartuz. Londresko taldea Europako defentsarik sendoenetakoa izan da denboraldi honetan, baloiaren kontrola eta goiko presioa uztartuz.
Luis Enriqueren PSGk, aldiz, futbol malguago eta bertikalagoa eskaintzen du. Asturiarrak bere lehen etapetako eredua eboluzionatu du eta orain baloi luzeak eta trantsizio azkarrak uztartzeko gai den taldea osatu du. PSGk erasoko produkzio handia mantentzen du, baina baita mugikortasun handia eta azken metroetan sormen askatasuna ere. Gainera, azken urteetako PSG orekatua eta helduena dirudi.
Ibilbide ezberdinak, izaera lehiakor bera
Esperientziaren aldea ere nabarmena da bien artean. Luis Enriquek 700 partida ofizial baino gehiago zuzendu ditu klub eta selekzio artean, eta Liga, Kopa eta Champions tituluak irabazi ditu Espainian eta Frantzian. XXI. mendeko entrenatzaile espainiar arrakastatsuenetako bat da, eta bere izaera lehiakorra oso markatua izan da beti.
Artetak, ordea, askoz ibilbide laburragoa izan arren, abiadura handiz egin du gora. Urte gutxitan Arsenal Europako eliteara itzuli du eta titulu guztietarako hautagai bihurtu du. Final hau bere lehen Championsa entrenatzaile gisa irabazteko aukera handia da, eta munduko entrenatzaile handienen artean behin betiko kokatzeko aukera ere bai.
Arsenalen bidea finalera
Arsenal FCk erregulartasunean eta sendotasun defentsiboan eraiki du finalerako bidea. Ligaxkan maila handiko garaipenak lortu zituen, hala nola 0-2koa Athletic Cluben aurka San Mamesen, 4-0ekoa Atlético de Madriden aurka edo 3-1ekoa FC Bayern Munichen aurka. Kanpoan ere oso sendo aritu zen, FC Internazionale Milanori 1-3 irabaziz eta Club Brugge KVri 0-3 nagusituz.
Kanporaketetan ere maila bera mantendu zuen. Final-zortzirenetan Bayer 04 Leverkusen kanporatu zuen, Alemanian 1-1 berdindu eta Londresen 2-0 irabazita. Final-laurdenetan gehiago sufritu zuen Sporting Clube de Portugalen aurka; Lisboan 0-1 irabazi zuen eta Emiratesen 0-0 eutsi zion kanporaketari.
Finalerdietan berriro aurrez aurre izan zuen Atlético de Madrid eta heldutasun taktiko handia erakutsi zuen: 1-1 berdindu zuen Metropolitanoan eta 1-0 irabazi zuen etxean finalerako txartela lortzeko. Arsenal finalera iritsi da atea hutsean hainbat partida kateatuta eta txapelketako defentsarik fidagarrienetako bat izanda.
Luis Enriqueren PSGren ibilbidea
Paris Saint-Germainek, berriz, Txapeldunen Liga ikusgarriagoa eta erasokorragoa osatu du. Paristarrek emaitza ikusgarriak lortu zituzten ligaxkan: 4-0 Atalanta BCren aurka, 1-2 FC Barcelonaren zelaian edo 2-7 ikusgarria Bayer 04 Leverkusenen aurka Alemanian bertan. Gainera, 5-3 irabazi zion Tottenham Hotspurri, nahiz eta Bayern eta Sporting CPren aurka porrotak ere izan zituen.
Kanporaketetan, lehenengo AS Monaco gainditu zuen play-off gogor batean, 5-4ko orokorrarekin. Handik aurrera, PSGren mailak gora egin zuen nabarmen. Final-zortzirenetan 8-2ko globalarekin kanporatu zuen Chelsea FC, Stamford Bridgen 0-3 irabazita. Final-laurdenetan Liverpool FC kanporatu zuen, bai Parisen bai Anfielden irabaziz eta golik jaso gabe. Finalerdietan iritsi zen txapelketako kanporaketarik eroena: PSGk 5-4 irabazi zion Bayerni joanekoan eta Munichen 1-1 berdindu zuen, 6-5eko globalarekin finalerako sailkatuz. Luis Enriqueren taldeak 45 gol sartu ditu txapelketan eta aurtengo Champions Leagueko erasorik beldurgarriena dela erakutsi du.
